|
R. Sufficiébat / nobis paupértas
nostra, ut divítiæ computaréntur: † numquam fuísset pecúnia ipsa, pro qua
misísti fílium nostrum, * Báculum senectútis nostræ!
V. Heu me, fili mi, ut quid te mísimus
peregrinári, † lumen oculórum nostrórum?
R. Báculum senectútis nostræ!
|
R. Our poverty was enough for us, that
it might have been accounted riches. O that the money had never been, for
which thou hast sent away our son, * The staff of our old age.
V. Alas, my son, wherefore have we sent
thee wandering, even thee, the light of our eyes?
R. The staff of our old age.
|
NR 589
Used:
Sunday 3 of September no 5 (Roman 4)
Ember Friday of September no 1
Sources
Translation source: DO
Text:
Tobit 5: 24-26
24 Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere: Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis.
25 Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum:
26 sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum.
10:5 5 Flebat igitur mater ejus irremediabilibus lacrimis, atque dicebat: Heu, heu me, fili mi! ut quid te misimus peregrinari, lumen oculorum nostrorum, baculum senectutis nostræ, solatium vitæ nostræ, spem posteritatis nostræ?
Tobit 5: 24-26
24 Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere: Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis.
25 Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum:
26 sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum.
10:5 5 Flebat igitur mater ejus irremediabilibus lacrimis, atque dicebat: Heu, heu me, fili mi! ut quid te misimus peregrinari, lumen oculorum nostrorum, baculum senectutis nostræ, solatium vitæ nostræ, spem posteritatis nostræ?
P4
